Czemu się wzburzyli poganie

Czemu się wzburzyli poganie,
a ludzie rozmyślali próżne rzeczy?
Stanęli wespół królowie ziemscy,
a książęta zeszli się w gromadę
przeciw Panu
i przeciw Chrystusowi jego.

Potargajmy związki ich,
i zrzućmy z siebie jarzmo ich.

Który mieszka w niebiesiech,
naśmieje się z nich,
a Pan szydzić z nich będzie.
Tedy będzie mówił do nich w gniewie swoim,
i w zapalczywości swej potrwoży je.

A jam jest postanowion królem od niego
nad Syonem, górą świętą jego,
opowiadając przykazanie jego.
Pan rzekł do mnie:
Tyś jest synem moim,
Jam ciebie dziś zrodził.

Żądaj odemnie, i dam ci pogany
dziedzictwo twoje,
a osiadłość twą kraje ziemie.
Będziesz je rządził laską żelazną,
a jako naczynie garncarskie
pokruszysz je.

Który mieszka w niebiesiech,
naśmieje się z nich,
a Pan szydzić z nich będzie.
Tedy będzie mówił do nich w gniewie swoim,
i w zapalczywości swej potrwoży je.

A teraz królowie rozumiejcie,
ćwiczcie się, którzy sądzicie ziemię.
Służcie Panu w bojaźni,
a radujcie się mu ze drżeniem.
Chwyćcie się nauki,
by się kiedy nie rozgniewał Pan,
i nie poginęliście z drogi sprawiedliwej,
gdyby się w krótce zapalił gniew jego.

Błogosławieni wszyscy,
którzy w nim ufają.
Błogosławieni wszyscy,
którzy w nim ufają.

Tyś jest synem moim.
Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.